Wizyta u lekarza. „Wszystko w normie.”
Wypróbowane suplementy.
Diety. Detoks.
Kolejny specjalista. I następny.
I wciąż jest tak samo.
Przeszłam całą tę drogę. Aż przestałam szukać rozwiązań i zaczęłam szukać przyczyny.
Wizyta u lekarza. „Wszystko w normie.”
Wypróbowane suplementy, diety, kolejny specjalista.
I wciąż jest tak samo.
Przeszłam całą tę drogę. Aż przestałam szukać rozwiązań i zaczęłam szukać przyczyny.
Moja historia: jak przestałam zagłuszać objawy i poszłam do przyczyny.
Wciąż pamiętam chłód tej kozetki.
Lekarz obrócił ekran, wskazał długopisem i chłodno rzucił to jak ktoś, kto coś zapisuje na liście: „to trzeba usunąć”. Polipy.
I tyle.
Nie zapytał, jak żyję. Ani co jem, ani jak śpię. Operacja i do domu.
A ja, która nie miałam pojęcia o medycynie, powiedziałam, że nie.
Nie dałam się operować.
Nie umiałam tego wyjaśnić. Wiedziałam tylko, że coś się nie zgadza.
Lata wcześniej nie zatrzymywałam się ani na chwilę.
Żeby zrozumieć to „nie”, muszę cię cofnąć w czasie.
Całe życie pracowałam jako przewodniczka turystyczna. Niekończące się dni, mało snu, jedzenie tego, co akurat było w danym mieście.
Ciało już od dawna dawało znaki. Ja go nie słuchałam.
Najpierw było trawienie. Jednego dnia zaparcia, innego biegunka. Poszłam do lekarza, zrobił mi badania i powiedział, że jest dobrze.
Potem przyszły wzdęcia. Wszystko, co jadłam, mnie wzdymało. Wróciłam. „Wszystko w normie, nic pani nie jest.”
Potem zmęczenie i brak sił. Zrobiono mi badania krwi. Znowu w normie. Znowu: nic pani nie jest.
Zaczęłam myśleć, że to normalne.
Że może przesadzam.
Że muszę się przyzwyczaić.
Że to pewnie stres, wiek albo cokolwiek innego.
Ale w głębi duszy wiedziałam. Nie było ze mną dobrze.
Aż pewnego dnia to wszystko wystawiło mi rachunek.
Oczywiście samo powiedzenie „nie” operacji niczego nie rozwiązywało.
Potrzebowałam innego wyjścia.
Zrobiłam więc to, co zrobiłby każdy. Zaczęłam szukać gdzie indziej.
Poszłam do sklepu zielarskiego i kupiłam to, co mi polecono.
Wypróbowałam detoks, który zobaczyłam w filmiku i który komuś innemu świetnie pomógł.
A kiedy nic z tego nie działało, trafiłam do terapeutów. Alternatywnych, naturalnych.
Jeden powiedział, że to się leczy umysłem. Że to kwestia nastawienia.
Inny dał mi protokół z książki, ten sam, który dawał wszystkim.
Jeszcze inny mówił o energiach i oczyszczaniu, ani razu na mnie nie spojrzawszy.
Nikt mnie nie zbadał. Nikt nie zrozumiał, co się ze mną dzieje.
To był znowu lekarz. Tyle że w wersji „naturalnej”.
Coś przynosiło ulgę na jakiś czas. Ale nic nie rozwiązywało sprawy.
Znowu to samo.
Nie umiałam tego wyjaśnić. Wiedziałam tylko, że coś się nie zgadza.
Zostałam bez alternatywy. Nie miałam już drzwi, do których mogłabym zapukać.
I zaczęłam w to wierzyć. Że może tak już jest. Że trzeba nauczyć się tak żyć.
I wtedy przypomniałam sobie mamę.
To był zwykły wieczór, po kolejnej rzeczy, która nie zadziałała.
W domu było nas kilka sióstr. A kiedy któraś zachorowała, mama nie biegła po tabletkę.
Szła do kuchni.
Stawiała na ogniu bulion warzywny.
Cały dom pachniał bulionem.
I podawała nam go gorący, mówiąc:
„To po to, żeby odzyskać to, co ciało straciło.”
Nie zagłuszała nam objawu. Szła do korzenia.
Dawała ciału to, czego potrzebowało, żeby wrócić do sił. I żeby nie chorować ponownie.
A ona nawet nie wiedziała, że to robi. Robiła to po prostu.
I wtedy to zobaczyłam. Nikt nie robił tego, co robiła moja mama.
Ani lekarz. Ani ci „naturalni”. Ani ja.
Wszyscy zagłuszali objaw. Nikt nie szedł do korzenia.
Ale samo to, że to zrozumiałam, niczego mi nie rozwiązało.
Polipy nadal tam były. I cała reszta też.
Nie miałam już kogo szukać. Zostałam tylko ja.
Więc po raz pierwszy, zamiast szukać kogoś, kto postawi mnie na nogi, postanowiłam zrozumieć to sama.
Musiałam więc zostać własną pacjentką.
Noce spędzałam przy stole zawalonym książkami. Uczyłam się dniem i nocą.
Podkreślając, robiąc notatki, łącząc jedno z drugim.
Literatura kliniczna, badania, których nikt mi nigdy nie podsunął.
Tego nie nauczysz się w jeden weekend.
To nie był cud. Ani jeden z tych filmików, które obiecują rozwiązać problem w tydzień.
To były miesiące. To były lata.
Ale po raz pierwszy zaczęłam rozumieć, co się ze mną dzieje.
Poszłam więc kształcić się na poważnie. Przede wszystkim po to, żeby móc pracować tak z innymi.
Każdy element, którego mi brakowało, poszłam uzupełnić.
Medycyna bioortomolekularna i żywienie komórkowe
Poprawiać zdrowie od komórki, z jedzeniem jako lekiem.
Psychoterapia psychoanalityczna
Bo to, co czujesz, w końcu odbija się też na ciele.
Mikrobiota i zdrowie jelit
Naprawić jelito, od którego zaczyna się prawie wszystko.
Tradycyjna medycyna chińska
Rozumieć ciało jako całość, a nie luźne części.
Akupunktura kliniczna i terapia manualna
Uspokoić układ nerwowy, element, który zamyka koło.
Wyszłam stamtąd z czymś, czego na początku nie miałam. Z własną metodą.
Nie szukałam już pomocy. Miałam ją.
Dziś robię z innymi to, czego nauczyłam się na sobie.
Kiedy ktoś po raz pierwszy siada w moim gabinecie, nie patrzę na zegarek.
Pierwsza sesja trwa tyle, ile trzeba. Trzy godziny. Cztery.
Bo przypadku nie rozumie się w pośpiechu.
Najpierw skąd się to bierze. Dopiero potem rozwiązanie.
A ponieważ nie ma dwóch takich samych osób, nie ma też dwóch takich samych protokołów.
Skoro wciąż tu jesteś, to dlatego, że coś z tego, co ci opowiedziałam, brzmi znajomo.
Jesteś tam, gdzie ja byłam.
Dziś jest ze mną dobrze. Ale nie stało się to szybko ani łatwo, a robiłam to sama, po omacku, przez lata.
Z tym, co wiem dziś, zajęłoby mi to dużo mniej czasu.
Dlatego to robię. Żeby nikt nie gubił się tak, jak ja się gubiłam.
Teraz masz przed sobą dwie drogi.
Kolejny suplement. Kolejna dieta. Kolejna pięciominutowa wizyta.
I tkwić tam, gdzie jesteś, tracąc czas.
Bo to, co masz, dziś jest jeszcze sygnałem. Jeśli go zignorujesz, może się skończyć czymś poważnym.
Usiąść raz. Przyjrzeć się twojemu przypadkowi dokładnie, bez pośpiechu.
Wyjść z planem pomyślanym tylko dla ciebie.
To mnie z tego wyciągnęło. I to robię dziś z każdym, kto trafia do mnie w takim stanie, w jakim ja kiedyś trafiłam.
Pracuję z niewieloma osobami naraz, bo każdy przypadek zajmuje godziny.
Opowiedz mi o sobiePierwsza rozmowa jest bezpłatna i bez zobowiązań.
Ta strona zapisuje w twojej przeglądarce tylko to, co jest niezbędne do działania formularza. Za twoją zgodą korzystamy też z narzędzi analitycznych i reklamowych, żeby rozumieć, jak strona jest używana, i mierzyć nasze kampanie. Więcej szczegółów.
Zapisywanie postępu w formularzu i decyzji podjętej w tym komunikacie. Bez tego strona nie działa.
PostHog, Google Analytics, Meta Pixel, TikTok Pixel i Google Ads. Pomagają nam rozumieć, jak strona jest używana, i mierzyć skuteczność kampanii. Co robi każde z nich.
